ใช้แอปหาคู่โดยไม่หมดไฟ

แอปคือช่องทางที่ผู้ชายเกย์และไบเซ็กชวลจำนวนมากใช้พบกัน แต่มันก็เป็นตู้สล็อตในกระเป๋าของคุณด้วย: การถูกปฏิเสธที่มีให้ตลอดเวลา การจัดอันดับร่างกาย และนาฬิกาที่บอกว่ามีคนอยู่ห่างไป 200 เมตรตอนตีหนึ่ง คุณไม่จำเป็นต้องลบทุกอย่างทิ้งเพื่อให้ยังมีสติดี แต่คุณต้องเลิกมองตารางรูปโปรไฟล์ว่าเป็นตัวชี้วัดว่ามีใครบนโลกนี้ต้องการคุณหรือไม่

เครื่องจักรนี้ไม่ใช่กระจกของคุณ

กล่องข้อความที่ว่างเปล่าอาจหมายถึงจังหวะเวลา ระยะทาง รูปภาพ การเหยียดเชื้อชาติ ตัวกรองอายุ หรือผู้ชายที่เปิดข้อความคุณตอนนั่งส้วมแล้วลืมไป มันไม่ใช่ผลตรวจทางการแพทย์ที่บอกคุณค่าของคุณ ความเป็นชาย ความตุ้งติ้ง และแรงกดดันให้ดูเหมือนชายแท้ และ ภาพลักษณ์ร่างกาย วัฒนธรรมยิม และปัญหาการกิน คือสิ่งที่ตารางรูปเหล่านี้ขายอยู่อย่างเงียบ ๆ

ถ้าคุณรู้สึกว่าตัวเองมีตัวตนจริงก็ต่อเมื่ออยู่ในแอป แปลว่าแอปกำลังควบคุมคุณอยู่

กฎประจำบ้านที่ได้ผลจริง

กำหนดเวลาใช้งาน อย่านอนหลับไปทั้งที่แอปยังเปิดอยู่ ตอบคนที่คุณจะไปเจอจริง ๆ บอกให้ชัดว่าคุณต้องการอะไร ไม่ว่าจะเป็นเซ็กซ์ เดต หรือเพื่อน เพื่อที่คุณจะไม่ต้องแสดงห้าบุคลิกพร้อมกัน บล็อกได้โดยไม่ต้องอธิบายยาว คนที่ส่งแค่ "หวัดดี" มาซ้ำ ๆ โดยไม่มีรูป ไม่ต้องตอบก็ได้

ปิดการแจ้งเตือนเมื่อคุณอยู่กับคนจริง ๆ รวมถึงตอนที่คุณนั่งกินข้าวเย็นกับตัวเอง ถ้าแอปจบลงที่เคมเซ็กซ์หรือแอลกอฮอล์ทุกครั้ง ให้อ่าน เคมเซ็กซ์: ลดอันตรายโดยไม่ต้องอับอาย และ ความยินยอม แอลกอฮอล์ และเซ็กซ์ ประกอบ

ความปลอดภัยเป็นส่วนหนึ่งของการใช้งาน

ถ้าคุณยังไม่รู้จักเขา ให้เจอกันในที่สาธารณะก่อน บอกเพื่อนไว้ อย่าให้คนแปลกหน้าสืบหาที่ทำงานของคุณได้จากรูปหน้าและตำแหน่งงาน ในประเทศที่เป็นปรปักษ์ แอปเคยถูกใช้ทำร้ายผู้ชายมาแล้ว การใช้ชีวิตเป็นผู้ชายเกย์หรือไบเซ็กชวลในประเทศที่เป็นปรปักษ์ เป็นสิ่งที่ต้องอ่าน ถ้านั่นคือสภาพแวดล้อมที่คุณอยู่

HIV, PrEP และการตรวจควรเป็นส่วนหนึ่งของการคุยกันก่อนมีเซ็กซ์ ไม่ใช่เอามาจับผิดกันทีหลัง U=U คือข้อเท็จจริง ไม่ใช่มุกจีบ

ออกจากบ้านบ้าง

บาร์ กีฬา กลุ่มต่าง ๆ และ Locations Finder ยังมีอยู่ Unite Gay Network ไม่ใช่ตารางรูปในแอป เข้าร่วม ถ้าคุณอยากเจอผู้ชายในห้องจริง ไม่ใช่แค่ในพิกเซล ถ้าแอปกำลังทำลายสัปดาห์ของคุณ การหยุดพักคือขอบเขต ไม่ใช่คำปฏิญาณถือพรหมจรรย์