Homogeschiedenis voorbij Stonewall
Stonewall was een rel, een keerpunt en een merk. Het was niet het begin van homo- en biseksuele mannen, en het was niet de enige opstand. Als je geschiedenis begint en eindigt op de stoep van New York in 1969, mis je de bars die in andere steden zijn overvallen, de wetten die zijn gebleven, de AIDS-jaren die seks hebben herschreven, en de lokale bewegingen die de documentaire nooit hebben gemaakt.
Dit is een kaart, geen leerboek. Vóór de beroemde rel vonden mannen elkaar in havens, kazernes, theaters, openbare toiletten, literaire kringen en privéfeesten, lang vóór de regenboogvlag. Steden uit de negentiende en twintigste eeuw produceerden gecodeerde scènes, chantage en de eerste homofiele groepen die brieven schreven en pakken droegen om te pikken.
Weimar Berlijn, Londen na Wolfenden, Amsterdam, Buenos Aires, Johannesburg, Bangkok: de lijst is geen Anglo-Amerikaans monopolie. Criminalisering was het achtergrondgeluid. Dat gold ook voor de klasse: wie kon de politie omkopen, wie kon emigreren, wie kreeg de kliniek en wie kreeg de cel.
Invallen, bars en de straat Een homobar is een kwetsbaar instituut: getolereerd, belast, overvallen, heropend. Compton's cafetaria, Stonewall en vele naamloze deuren waren plaatsen waar de mensen die het minst te verliezen hadden het eerst vochten: vaak drag queens, transvrouwen, straatwerkers en gekleurde mannen.
Witte beroepsorganisaties kwamen soms later met een persbericht. Wat is trots? groeide uit die straat en werd toen een parade. Beide lagen bestaan. Je kunt onder een discobal drinken en nog steeds weten waarom de deur vroeger naar het steegje keek. AIDS, behandeling en de lange periode daarna Vanaf het begin van de jaren tachtig heeft AIDS vriendschapsgroepen leeggemaakt en ons gedwongen verpleegsters, activisten en bureaucraten te worden.
De mannen die het hebben overleefd, dragen dat met zich mee, of ze er nu over praten of niet. Jongere mannen maken kennis met HIV als een beheersbaar virus en een datinggesprek. Beide dingen zijn waar. HIV vandaag: wat homo- en biseksuele mannen nog moeten weten en U=U zijn de tegenwoordige tijd van die geschiedenis.
Huwelijksgelijkheid, adoptie en militaire dienst hebben in de jaren 2000 en 2010 een aantal juridische kaarten veranderd. Ze hebben de haat niet afgeschaft, en ze zijn niet overal aangekomen. De geschiedenis is met opzet ongelijk. Je lokale complot is belangrijker dan de mythe. Vraag wie het eerste schakelbord van je stad beheerde, welke sauna werd overvallen, welke krant de doden noemde.
Dat is de homocultuur die je daadwerkelijk kunt aanraken. De Locatieszoeker is een hedendaagse laag van hetzelfde instinct: markeer de plaatsen. Sluit je aan bij Unite Gay Network als je levende mannen wilt, en niet alleen archieven. De geschiedenis is een instrument tegen de leugen die we vorige week verschenen.
